Ouders zijn zeer betrokken bij de prestaties van het eigen kind.
Dat is begrijpelijk. Ouders willen het beste, en willen zien dat het kind kan uitblinken. Het kan daarom lastig zijn om sommige ouders in te laten zien waarom je bepaalde keuzes maakt.
Uit mijn eigen tijd als speler weet ik dat er ouders zijn die er moeite mee hebben wanneer het eigen kind niet wordt opgesteld. Dit kan het geval zijn in het prestatievoetbal, waarbij ook in de jeugdspelers niet altijd evenveel aan spelen toekomen.
Bij kleine club in het amateurvoetbal moeten spelers een gelijk aantal minuten in actie komen. Dat was het geval bij mijn eerste clubje, waar het voetbal puur voor het plezier werd gespeeld.
In de jeugdopleiding van Excelsior Rotterdam ging dat anders. Toen ik naar de O14-1 mocht, was het duidelijk dat ik een achterstand had. Ik kwam van een kleine club en het was al knap dat ik enigszins mee kon komen in dat elftal.
Dat ik elke wedstrijd gemiddeld zo'n tien minuten speeltijd kreeg was toen alleen maar mooi. Mijn vader richtte zijn kritiek op mijn spel en gedrag, nooit op mijn trainers. Dat deed hij ook niet in de jaren daarna. Mijn achterstand was later verdwenen, en ik werd steeds beter.
Nog steeds bemoeide hij zich niet met de keuzes van de trainer. Hij wist dat ik gemakzuchtig kon zijn. Hij zag ook in dat niet iedereen kon spelen. Elke ouder vond dat zijn of haar kind verdiende te spelen.
Zij waren niet altijd in staat om te zien waar het aan ontbrak bij het eigen kind. Het is logisch dat ouders kinderen proberen te beschermen. Dat komt naar boven op momenten dat kinderen teleurgesteld zijn of emotioneel vanwege de keuzes van trainers.
Communicatie
Ouders willen in sommige gevallen de trainer spreken. Waarom komt mijn kind minder aan spelen toe dan anderen?
Voorkom problemen door voor het seizoen echt begint duidelijk te zijn naar de ouders toe. Communiceer je werkwijze, en zorg dat je consequent bent. Het zijn niet je keuzes die er toe doen, maar hoe je dit met ouders bespreekt en op welke wijze je dit uitvoert.
Op het moment dat je afwijkt van je werkwijze vanwege één ouder of ouders, dan verwachten anderen dat je dat ook zal doen wanneer zij opmerkingen hebben. Dit zorgt alleen maar voor meer problemen die je later op zal moeten lossen. Het leidt allemaal af van het voetbal.
Belangrijk is dat jij als trainer beseft dat jij en de ouders van kinderen verschillende intenties hebben. Ouders willen kinderen beschermen. Jij moet als trainer de kinderen helpen met de ontwikkeling. Die twee gaan niet altijd samen.
Ontwikkeling doet soms pijn. Ouders zien niet altijd dat die pijn kortstondig is, en noodzakelijk. Als 13-jarige ambitieuze voetballer moest ik keihard werken om mijn achterstand te verkleinen. Dat leverde pijnlijke momenten op in het seizoen. Het was niet altijd even leuk.
Als 14-jarige en als 16-jarige moest ik als dispensatiespeler achterblijven in de O14 en de O16.
Ik zeg moest, maar misschien is het beter als ik zeg 'mocht'. Want al betekende het dat anderen doorgingen en ik niet, er was ook een andere kant. Dat was de kant van spelers die de club moesten verlaten of ervoor kozen.
Dat gebeurde in veel gevallen omdat zij niet in aanmerking kwamen voor het hoogste elftal. Voor mij koos de club voor dispensatie zodat ik op het hoogste niveau verder kon werken aan mijn ontwikkeling.
Mijn vader had liever gezien dat ik de stap wel kon maken. Hij had de dispensatie kunnen zien als iets negatiefs. Alsof ik niet goed genoeg was. Dat deed hij niet.
Hij zag in dat de club het beste met mij voor had. Ze hadden die moeite niet hoeven doen. Niet alle ouders zouden om kunnen gaan met die situatie. Voor mij was het enorm waardevol.
Als ouder moet jij even de emotie los kunnen laten en vooral kijken naar de langere termijn. Elke zaterdag je oordeel klaar hebben staan helpt een kind niet verder. Kijk naar de ontwikkeling over een periode van een paar maanden.
Zorg voor de rust in je eigen hoofd en het leven van de kinderen. Kom vooraf tot het besef dat je lang niet altijd blij zal zijn met de keuzes van de trainer, zoals kinderen dat ook niet zijn. Als jongen van 13 speelde ik ook liever dan ik op de bank zat.
Wel begreep ik toen dat het erbij hoorde. Als trainer moet jij je niet laten beïnvloeden door de meest luide ouders. De werkwijze die je communiceert moet je week in week uit weten uit te voeren.
Blijf achter je werkwijze staan, ook in mindere fases. De resultaten kunnen schommelen maar blijf de nadruk leggen op de ontwikkeling van de spelers.
Geef ouders het gevoel dat er naar ze wordt geluisterd zonder dat je dingen gaat doen die niet in het voordeel van de kinderen werken op de lange termijn.
Lees Hier Meer:
Geschreven door: Freddy Gomes
