Op welke positie kom jij het beste tot je recht? Is deze vraag überhaupt wel belangrijk? En is het iets waar spelers zich mee bezig moeten houden of moet je gewoon uitvoeren wat de trainer vraagt?
In mijn tijd als voetballer ging ik niet slim om met deze situatie.
Op een avond na een teleurstellende wedstrijd tegen Feyenoord, sta ik met mijn trainer langs het veld voor een gesprek. Hij heeft mij opgesteld als rechtsback.
Dat is de positie die hij voor mij in gedachten heeft, zo laat hij weten. Dan gaat het gesprek een kant op die uiteindelijk zou leiden tot het einde van mijn tijd bij Excelsior. En het einde van jaren dromen van een leven als profvoetballer.
Want ik vertel mijn trainer dat ik nog liever op de bank zit dan dat ik speel als rechtsback. Ik wil vechten voor een kans als middenvelder, of als dat niet kan, als buitenspeler. Maar spelen als back zie ik niet zitten. Eerder in de voorbereiding krijg ik te maken met een bizar snelle linksbuiten.
Ik zag het niet zitten om dat elke week te moeten doen. Niet zozeer vanwege een gebrek aan snelheid, maar omdat ik het verdedigen in 1 tegen 1 situaties niet beheerste. Het was zelfs het minste aan mijn spel. En in die tijd speelden vrijwel alle tegenstanders met echte buitenspelers.
Om de één of andere reden had ik een trainer die het vanaf het begin in mij zag zitten. Hij wist misschien alleen niet op welke positie hij mij het beste kon opstellen. Maar hij zag mij wel degelijk als onderdeel van zijn eerste elf. Dat was voor mij niet genoeg.
Ik had het spelen op die positie kunnen zien als een uitdaging. Ik had kunnen groeien in die rol, en met de tijd zouden mijn sterke punten mijn zwakkere punten kunnen compenseren. Maar ik zag niet in hoe spelen als back mij een betere voetballer zou maken.
En ik zag geen betere middenvelders in onze selectie. Daarom koos ik er die avond voor om te laten zien dat ik hoorde te spelen op 'mijn positie', als rechtshalf, als basispeler.
Verbaasd over mijn reactie vroeg mijn trainer nog een keer of ik dan echt liever op de bank zou gaan zitten. Mijn 18-jarige zelf herhaalde: “Ja, dan zit ik liever op de bank. Beter dan spelen als rechtsback”.
Ik had een reden waarom ik niet als back wou spelen. Maar ik zou nu een andere keuze hebben gemaakt. Ik zou de kans aanpakken. Wekelijks in de basis staan. Leren hoe ik moest spelen tegen snelle en technische tegenstanders.
En proberen duidelijk en respectvol te communiceren met mijn trainer.
Zorgen dat de verwachtingen aan beide kanten realistisch zijn. Hard werken om te groeien in mijn rol. En ondertussen wachten op een kans om op een andere positie in actie te komen.
Hoe ga jij hiermee om?
Wat zijn je beste eigenschappen als speler? Heb je veel snelheid, ben je fysiek sterk of zijn je inzicht en je handelingssnelheid je belangrijkste wapens?
Voetballers verkijken zich erg vaak op de eigen kwaliteiten. De meesten denken beter te zijn dan ze in werkelijkheid zijn. Anderen denken te beschikken over kwaliteiten die ze niet hebben, of in mindere mate dan ze denken. Elke voetballer zegt thuis te horen in de basisopstelling.
Dus hoe weet jij dat de positie die jij voor ogen hebt ook de juiste voor je is? De waarheid ligt meestal ergens in het midden.
Daarom is goede communicatie met je trainer van groot belang. Als dit geen optie is, dan zal je gewoon moeten uitvoeren wat de trainer van je vraagt. Is dit wel mogelijk, laat de trainer weten dat jij denkt beter tot je recht te komen op een andere positie. Zorg dat je goed kunt beargumenteren waarom dat is.
Ik adviseer een speler om nooit, maar dan ook nooit te weigeren op een bepaalde positie te spelen. Hoewel ik op de dag zelf niet weigerde, was mijn keuze om op de bank te gaan zitten gewoon een weigering. Ik mocht van geluk spreken dat mijn trainer mij alleen maar een paar maanden op de bank hield.
Hij had mij ook naar de A2 (O19-2) kunnen sturen. Of zelfs weg. In plaats daarvan kreeg ik de kans om te laten zien dat ik op een andere positie aan de rechterkant in de basis hoorde. Dat deed ik uiteindelijk. Hiermee leek het allemaal goed te komen.
Tot ik een jaar of twee later opnieuw de discussie rond mijn positie aanging. Dat deed ik alsof ik net als Rivaldo net de Gouden Bal had gewonnen. Deze keer zou het niet goed voor mij aflopen.
Want de ene trainer is de andere niet. De A1 (018/019) is niet hetzelfde als het tweede elftal. Het begon allemaal met het gesprek op die ene zomeravond. Toen ik koos voor bank. Vertel je trainer eerlijk wat jij denkt dat je beste positie is. Vooral wanneer dit aan je wordt gevraagd. Vraagt de trainer dit niet, ga dan voorzichtig in gesprek. Wees beleefd, en bescheiden.
Wat je ook doet, kies niet voor de bank. Zonder dat je het beseft, kan dat het begin van het einde zijn.
Lees Hier Meer:
Geschreven door: Freddy Gomes
