Het 3-4-3 systeem wordt gespeeld met 3 verdedigers, 4 middenvelders en 3 spelers voorin. Hoe het middenveld komt te staan, en wat de voorhoede doet als gevolg daarvan, zijn de grootste verschillen die we in dit systeem zien.
3-4-3 wordt vooral gespeeld met wingbacks, of met een middenveld in een ruit. Met wingbacks spelen de aanvallers daardoor aan de binnenkant. Met het middenveld in een ruit betekent het een speelwijze met (echte) buitenspelers. Denk aan het Ajax van Louis van Gaal in de jaren '90.
Dit stuk gaat over de 3-4-3 van Tomas Tüchel:
Waar bij het Ajax van Van Gaal de buitenspelers aan de zijkant moesten zorgen voor het gevaar, is in de (oude) speelwijze van Tüchel die rol voor de wingbacks.
In het seizoen 2020/2021 maakt Tüchel met zijn systeem indruk op mij. De Duitse trainer nam het in de winter over van Frank Lampard, en eindige met Chelsea als nummer 4 in de Premier League.
Chelsea wist het seizoen kleur te geven dankzij de prestaties in Europa. Het team van Tüchel wist de finale te halen, waarin het Manchester City van Pep Guardiola de tegenstander was. De club uit Londen wint verrassend met 1-0, na een goal van Kai Havertz in de eerste helft.
Guardiola zegt over het team van Tüchel het volgende:
“Ze staan compact, de onderlinge afstanden zijn klein. Dit komt door de drie achterin, en de dubbele zes ervoor. Tegelijk staan ze zeer breed dankij de wingbacks, en diep dankzij de aanvallers. Dit met name door het spel en de snelheid van Werner.”
Verplicht
Tüchel zegt dat hij zijn wingbacks niet alleen vrijheid geeft. Ze zijn verplicht om bij een aanval in de 16 meter van de tegenstander te komen. Ik heb beelden gezien die aantonen hoe diep Reece James op bepaalde momenten in een wedstrijd staat. Dat is mede de kracht van de speelwijze.
Door de wingbacks te verplichten in de 16 te komen, wil Tüchel voldoende mensen hebben voor de goal van de tegenpartij. Als de wingback op links doorkomt, en gaat voorgeven, moet de andere wingback samen met de 3 aanvallers zorgen voor de bezetting voor de goal.
Tüchel geeft aan dat bij onvoldoende bezetting de tegenpartij te makkelijk kan verdedigen. De aanvallende intenties van de wingbacks worden gecompenseerd door de dubbele 6. Deze twee moeten bij balverlies de ruimtes van de wingbacks dichtlopen.
Zo helpen zij de counter voorkomen, en hebben de wingbacks bij balverlies de tijd om terug te lopen.
Rond de spits
Hoewel Tüchel zelf spreekt over drie aanvallers, kan je zijn 3-4-3 ook een 3-4-2-1 noemen. Tüchel speelde vaak met Mount en Havertz achter diepe spits Werner. Deze driehoek verdedigen terwijl er aan de zijkanten ook nog de wingbacks lopen, is een uitdagende situatie voor de tegenpartij.
Doordekken tegen een betere tegenstander brengt veel risico met zich mee. Een tegenpartij met het voetballende vermogen om onder de druk uit te komen, kan profiteren van de ruimte die er achterin ligt. Kiest de tegenpartij ervoor om in te zakken, dan is er ruimte om te voetballen.
Door steeds op een andere manier te bewegen kunnen de drie zorgen voor problemen in de achterhoede en het middenveld. Tüchel kiest voor andere type aanvallers dan de speelwijze van Zwitserland (EK 2024).
Bij de 3-4-3 van de Zwitsers staan voorin spelers die meer lijken op buitenspelers. Zijn stonden de ene keer breed, en de andere keer naar binnen. Dit had ook te maken met de rol van de middenvelders, die niet als winbacks speelden.
De manier van spelen van Tüchel is een vastere speelwijze dan de zeer dynamische speelwijze van de Zwitsers. In Londen wist de Duitser in korte tijd van zijn team een specialist te maken.
Dat het systeem niet eens door Guardiola kon worden bedwongen, zegt voor mij genoeg.
Lees Hier Meer:
Geschreven door: Freddy Gomes
