De hand van God. Zo wordt het doelpunt van Diego Maradona tegen Engeland uit 1986 genoemd. De nummer 10 scoort met zijn hand op het WK, in een duel dat in het teken staat van de strijd om de Falkland eilanden. Hieronder volgt het verhaal van die wedstrijd.
In 1986 staan twee oude wereldkampioenen tegenover elkaar op het WK in Mexico.
Engeland wint het WK in eigen land in 1966, Argentinië doet dat in 1978 tegen Nederland. Bij de Argentijnen ontbreekt dan een jong talent, dat door velen als goed genoeg wordt gezien voor het team.
In 1982 is hij erbij, wanneer hij ook nog eens voor de grootste transfer uit die tijd staat.
Argentinië weet als titelhouder niet ver te komen in Spanje. Het land komt wel door de groepsfase, maar maakt geen indruk in de tweede groepsronde. Daarin verliest het van Italië en Brazilië.
Tegen Brazilië laat Maradona zich van zijn slechte kant zien. De tegenvallende prestaties van de titelhouder worden hem even te veel, en tegen rivaal Brazilië laat hij zichzelf gaan. Voor zijn schop naar een tegenstander ontvangt hij de rode kaart.
Vier jaar later is Diego Maradona één van de sterren van het Europese voetbal. Zijn transfer van Barcelona naar het kleinere Napoli lijkt voor hem een grote stap terug. Na twee seizoenen in Italië is het duidelijk dat de nummer 10 absoluut niet van plan is om in de middenmoot te blijven spelen.
Maradona is in de zomer van 1986 25 jaar oud. Het is het begin van de beste jaren uit zijn voetbalcarrière.
Fans hadden hem als 17-jarige al bij de selectie willen zien voor het WK in eigen land. Bondscoach Cesar Lusi Menotti acht hem nog te jong voor het team. Maradona is op dat moment speler van Argentinos Juniors, waar hij vanaf zijn debuut grote indruk maakt.
Menotti selecteert hem wel voor het WK voor spelers tot 20 jaar in Japan. Hij laat zich tijdens dat toernooi zien aan de wereld. In Japan wordt Maradona uitgeroepen tot beste speler wanneer hij zijn land helpt aan de eerste wereldtitel van die leeftijdscategorie.
Het team van Menotti weet alle wedstrijden te winnen. Zes wedstrijden, zes overwinningen, geen enkele keer een verlenging of penaltyserie in de knock-out fase. Maradona komt zes keer tot scoren waaronder één treffer in de met 3-1 gewonnen finale tegen de Sovjet-Unie.
In datzelfde jaar is hij ook onderdeel van de selecties voor wedstrijden om de Copa America. In 1981 maakt hij de overstap van Argentinos Juniors naar Boca Juniors. Bij de topclub uit Buenos Aires blijft hij meer één seizoen, voor zijn transfer naar Barcelona.
Een paar jaar later speelt Maradona met Argentinië de kwalificatiereeks voor het WK in Mexico. De Argentijnen zijn onderdeel van een groep van vier, met Peru, Colombia en Venezuela. In de laatste wedstrijd in Buenos Aires gaat het bijna mis.
Negen minuten voor tijd scoort Ricardo Gareca de 2-2. Dankzij dat doelpunt mag Argentinië een punt bijschrijven waarmee kwalificatie voor het WK een feit is. Ondanks de goede spelers in de groep is de campagne van Argentinië geen overtuigende.
In Mexico moet het land het in de groepsfase op gaan nemen tegen Italië, Bulgarije en Zuid-Korea in Groep A. Na een zege op Zuid-Korea zorgt Maradona tegen Italië voor een punt met zijn gelijkmaker.
Daarna is de 2-0 overwinning op Bulgarije genoeg voor de groepswinst. Argentinië weet één punt meer dan de Italianen te halen. In de achtste finale wacht een oude rivaal.
Argentinië en Uruguay spelen de eerste finale ooit op een WK. In de editie van 1930, dat wordt gespeeld in Montevideo, wint Uruguay voor eigen publiek. Twee jaar eerder had Uruguay de veel grotere buurman ook al verslagen in de finale van de Olympische Spelen in Amsterdam.
Een doelpunt van Pedro Pasculli in de eerste helft is in 1986 genoeg voor de zege. Argentinië plaatst zich voor de kwartfinale. In Mexico City zal het de strijd aangaan tegen Engeland.
Het is een affiche vol emotie. Dat heeft alles te maken met de Falkland eilanden.
Deze eilandengroep ligt op zo'n vijfhonderd kilometer van de Argentijnse (zuid)kust. Het bestaat uit het grote Oost- en West-Falkland en daarnaast honderden kleine eilandjes. De eilanden zouden tot aan de 17e eeuw onbewoond zijn gebleven.
Daarna begonnen de Argentijnen, Fransen, Spanjaarden en Engelsen het recht op de eilandengroep te eisen. Na een periode waarin de Engelsen vanwege economische problemen besluiten om zich terug te trekken, keren zij terug in 1833.
Charles Darwin bezocht de eilanden in 1834, en schreef over zijn bezoek in The Voyage of the Beagle. Hij stelt daarin dat de overheid van Buenos Aires de eilanden had verkocht. Om die reden vond hij dat Engeland het recht had om deze weer te claimen.
Vanaf 1834 ging Engelsman Henry Smith wonen op de Falklands, met de taak om er een Brits grondgebied van te maken en het verder te ontwikkelen. Dit was niet het einde van het conflict.
Onder Juan Peron lijkt Argentinië de eilanden weer onderdeel van het land te willen maken. Wanneer de Verenigde Naties in de jaren '60 oplossingen zoekt voor de dekolonisatie van gebieden, ziet Argentinië dat als een teken dat het de goede kant opgaat.
In 1965 geeft de VN aan dat het wil zien dat de twee landen met elkaar om de tafel gaan zitten voor onderhandelingen. Wanneer het WK van 1966 wordt gespeeld zijn er gesprekken gaande tussen de twee landen over de Falkland eilanden.
Dan staan gastland Engeland en Argentinië aan de aftrap van een duel in de kwartfinale.
Wanneer aanvoerder Antonio Rattin van het veld wordt gestuurd is het duidelijk dat de spanning tussen de twee landen het voetbal overstijgt. Rattin weigert in eerste instantie het veld te verlaten.
De Argentijnen zijn boos om het feit dat de wedstrijd wordt geleid door een West-Duitse scheidsrechter. Zij denken dat deze partij kiest voor de mede-Europeanen. Hij spreekt wel Engels, maar geen woord Spaans.
Rattin wil dat er een vertaler het veld op komt zodat hij normaal kan communiceren met de arbiter.
De gemoederen lopen hoog op. Na de wedstrijd mogen spelers van Engeland geen shirts ruilen met de tegenstander van Engeland-bondscoach Alf Ramsey. Hij noemt de Argentijnen vervolgens 'animalen'. Het zorgt in het Zuid-Amerikaanse land voor veel ophef.
In de kwartfinale tegen Zwitserland in 2026 speelt Argentinië met rouwbanden om. Rattin komt kort voor dat duel te overlijden. Argentinië is de oude aanvoerder nog niet vergeten.
Twintig jaar na het duel op het WK van 1966 treffen de rivalen elkaar opnieuw tijdens een WK.
Rond de wedstrijd van 1966 waren er onderhandelingen tussen de twee landen. De Argentijnen zien de eilanden als een deel van het eigen land. Engelsen zouden daar niks te zoeken hebben.
Dat zorgde toen voor een gespannen situatie. In 1986 is de relatie tussen de twee landen zwaar verslechterd. Het komt een paar jaar eerder zelfs tot een gewapend conflict omdat zij beiden menen recht te hebben op het gebied.
In het begin van de jaren '80 hebben gesprekken tussen de twee landen nog niets opgeleverd. Hoewel de onderhandelingen goed verlopen en de relatie beter wordt, lijkt het erop dat de Falklanders zelf het niet zien zitten om onder Argentinië te vallen.
De situatie zal veranderen met de militaire dictatuur in Argentinië. In 1976, twee jaar voor het WK van 1978 in het land zal worden gehouden, neemt het leger de leiding van het land over.
Eerst is Jorge Rafael Videla de leider van de militaire dictatuur. Daarna volgen er een aantal anderen, voor de aanstelling van Leopoldo Galtieri in december 1981. Hij zal een paar maanden na zijn aanstelling het bevel geven voor de invasie van de Falkland eilanden.
Op 2 april 1982 volgt die invasie, waarbij Argentijnse troepen de eilanden bezetten. Een paar dagen later volgt de reactie van de Engelsen. Zij slaan hard terug maar geen van beiden verklaren elkaar de oorlog.
De strijd duurt 74 dagen en kost in totaal 900 militairen het leven. Op 14 juni 1982 geeft Argentinië zich gewonnen. Admiraal Jorge Anaya wordt gezien als hoofdverantwoordelijke voor de gefaalde missie. Hij had niet verwacht dat de Engelsen terug zouden vechten.
De leiders kwamen tot het besluit om over te gaan tot actie in een zoektocht naar steun. Argentinië stond er financieel slecht voor. Het volk kwam langzaam in opstand tegen het regime. Galtieri zag de invasie als een kans om de aandacht af te leiden en dacht dat het hele land ermee bezig zou zijn.
Het is 22 juni 1986, vier jaar later. In Mexico-Stad zitten 114.000 toeschouwers klaar voor de voetbalwedstrijd waar zoveel meer op het spel staat.
Engeland heeft eerst aan drie punten genoeg om tweede te worden in de groep. Daarna wint het team in de achtste finale van Paraguay, met 3-0. Na een doelpuntloze eerste helft beginnen Argentinië en Engeland aan de tweede helft van de partij.
Maradona komt aan de bal. De linkspoot zoekt, zoals gewoonlijk, de oplossing naar voren. Hij zet aan voor een dribbel. Daarna zoekt hij de combinatie met een teamgenoot.
Terwijl Maradona doorloopt in de richting van de vijandelijke 16, wordt de bal aangeraakt door een Engelse verdediger.
Deze raakt de bal verkeerd, waardoor de bal in de richting van het eigen doel draait. Keeper Peter Shilton komt zijn doel uit om te voorkomen dat de doorgelopen Maradona bij de bal kan komen.
Wat Shilton niet verwacht is dat Maradona met zijn arm naar de bal gaat, omdat hij er met zijn hoofd niet bij kan. De beweging verrast de Engelse keeper. Met zijn hand net boven zijn hoofd tikt de nummer 10 de bal aan, en ziet deze in het Engelse doel verdwijnen.
Terwijl de Engelsen wachten op een fluitsignaal van de scheidsrechter rent Maradona weg om zijn doelpunt te vieren. Het doelpunt blijft staan. De handsbal van Maradona wordt niet gezien, en Engeland moet op zoek naar de gelijkmaker.
Gary Lineker scoort voor Engeland na 81 minuten spelen. Dat is niet de gelijkmaker in de wedstrijd, want Maradona maakt een paar minuten na zijn doelpunt met de hand een andere legendarische goal.
Op eigen helft komt de linkspoot aan de bal. Hij draait, zet aan en is weg. Tegenstanders proberen hem van de bal te zetten maar dat mislukt. Maradona steekt een groot deel van het veld over, en staat opeens oog in oog met Shilton.
Hij gaat om de Engelse keeper heen. Een tegenstander zet nog een tackle in om een doelpunt te voorkomen maar is te laat. Het is een actie die 40 jaar later nog steeds indruk maakt.
De goal van Lineker komt te laat voor Engeland. De Argentijnen gaan naar de halve finale.
Na de wedstrijd noemt Maradona zijn actie “de hand van God”. Hij stelt ook dat de overwinning van Argentinië wraak was voor de Engelse bezetting van de Falkland eilanden.
Wanneer de twee landen elkaar op het WK van 1998 treffen, is het opnieuw een echte strijd. Dat duel staat bekend om de provocatie van Diego Simeone in de richting van David Beckham.
Beckham trapt erin, deelt een schopje uit aan de Argentijnse middenvelder en kan met rood vertrekken. Argentinië wint daarna het duel na strafschoppen.
In wedstrijden tussen Argentinië en Engeland wordt alles ingezet om te winnen. Want het gaat hier om meer dan een voetbalwedstrijd.
Geschreven door: Freddy Gomes
