Dat zelfs de beste voetballer ter wereld soms steun nodig heeft uit een onverwachte hoek, blijkt uit de kwalificatiereeks voor het WK van 1974.
Hij scoort vijf belangrijke doelpunten op weg naar het WK. Maar tijdens dat eindtoernooi is hij niet aanwezig. Oranje had hem gebruiken op jacht naar de gelijkmaker in de finale.
AC Milan, Arsenal, Barcelona en Manchester United. Dat zijn een aantal van de clubs waar grote Oranje-spitsen de doelpunten voor scoorden.
MVV Maastricht is niet een club die in dat rijtje past. Deze spits komt acht jaar uit voor de club uit Limburg.
Tijdens zijn beste periode voor het Nederlands Elftal, toen hij met zijn doelpunten het team naar het WK van 1974 schoot, was Willy Brokamp speler van MVV. Brokamp is geen bekende naam. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niet eerder van hem had gehoord.
Als onderdeel van mijn onderzoek naar de geschiedenis van het Nederlands Elftal stuit ik op zijn naam bij de kwalificatie voor het WK van 1974. Ik wil zien welke (lange) weg Oranje af heeft moeten leggen om die finale in West-Duitsland te mogen spelen.
In de kwalificatiereeks voor 1974 is Johan Cruijff met zeven doelpunten de grote man aan de kant van Nederland. Dat is voor niemand een verrassing. Voor 1974 was Cruijff al twee keer uitgeroepen tot de winnaar van de Ballon d'Or.
MVV-spits Brokamp komt tot vijf doelpunten in de campagne. Zijn doelpunten zijn belangrijk vanwege de onderlinge strijd met België. Uiteindelijk zullen de beide landen eindigen met evenveel punten. Oranje wordt eerste op basis van een beter doelsaldo.
Het verschil tussen de twee landen is tien doelpunten. Brokamp verzorgt er de helft van.
De andere tegenstanders in de groep zijn Noorwegen en IJsland. Tegen beide landen komt Oranje tot grote overwinningen. Thuis wint Oranje met 9-0 van de kansloze Noren. Zij houden het in de eerste helft nog aardig vol.
Dan staat er een 1-0 tussenstand op het scorebord, dankzij Johan Neeskens. In de tweede helft scoort Nederland nog acht keer. Neeskens maakt er nog twee. Cruijf komt twee keer tot scoren en dat doet ook Brokamp.
In augustus 1973 speelt Oranje een dubbele ontmoeting tegen IJsland. Eerst speelt Nederland thuis. Het wordt 5-0. Bij rust staat het al 4-0, dankzij één treffer van Brokamp. In de tweede helft maakt Cruijff nog zijn tweede waarmee de eindstand wordt bereikt.
Een week later speelt Oranje uit. Met 1-8 wordt het een nog grotere uitslag. Brokamp opent de score na vijftien minuten. In minuut vijfenzeventig maakt hij ook de laatste van Nederland.
Wanneer Oranje af moet reizen naar Noorwegen heeft het team het lastig. Na een vroege goal van Cruijff komt Noorwegen op gelijke hoogte. Er zijn dan nog zo'n vijftien minuten te spelen. Oranje moet op zoek naar de winnende treffer.
Die komt drie minuten voor tijd op naam van Barry Hulshoff. De verdediger zorgt voor de 1-2. Hoe belangrijk die goal is blijkt twee maanden later.
Oranje speelt thuis tegen België. Vanwege het betere doelsaldo heeft Nederland genoeg aan een gelijkspel.
Het wordt 0-0 waardoor het Nederlands Elftal zich mag melden op het WK in West-Duitsland. Opvallend is dat de speler van MVV zich in het voorjaar van 1973 niet wenst te melden bij het Nederlands Elftal.
Brokamp heeft geen zin in een plek op de bank. Er lijkt meer aan de hand, want hij geeft aan geen “aanhangsel” te willen zijn bij Oranje. De spits voelt te weinig waardering van bondscoach Frantisek Fadrhonc.
Later stelt hij zich weer beschikbaar, nadat de bondscoach hem een bezoek brengt. Of zijn weigering invloed heeft op de selectie van Rinus Michels is niet duidelijk. Het is Michels die met Oranje af zal reizen naar West-Duistland.
Hij heeft geen plek in zijn selectie voor Jan Mulder en Willy Brokamp.
De spits die voor Nederland zes keer scoort in zes interlands kan ondanks die grote teleurstelling wel een mooie transfer maken in de zomer van 1974. Brokamp verhuist naar Amsterdam, waar hij ook voor Ajax laat zien te kunnen scoren.
Oranje schrijft in 1974 geschiedenis. De makkelijk scorende Brokamp was belangrijk in de kwalificatie voor dat WK. Zonder hem had Nederland misschien niet met België af kunnen rekenen.
Tijdens het WK wordt aan Brokamp gevraagd hoe hij het toernooi dat hij maar net mist, als kijker beleefd. Zijn reactie typeert hem. De spits treurt niet om dingen die gebeurd zijn, zo zegt hij.
“Hoe het allemaal is gelopen maakt me nu niets meer uit. Het is gewoon fantastisch dat ze het zo ver hebben gebracht.”
Geschreven door: Freddy Gomes
